250 woorden over: De Groet uit Schoorl run – 10 km.

Hoewel ik een tijdje niet geschreven heb vond ik het toch wel weer eens tijd worden voor een stukje . Niet in de laatste plaats omdat ik dit weekend een ontzettend leuke run heb gelopen; de Groet uit Schoorl run 2019.

Wat maakte deze run , wat mij betreft, zo leuk?
De omgeving! Gotta love the dunes:). Ongeveer 6 km hebben we in duingebied gelopen. Hoe fijn is het als je tijdens het hardlopen ook nog eens een prachtig uitzicht hebt? Ik heb er van genoten! Vooral in het begin dan, na een aantal kilometers was ik vooral bezig met de finish halen…want dat ging niet meer helemaal vanzelf.

De cheering! Wat een mensen aan de zijkant om je vooruit te schreeuwen. Fanatieke supporters en een live muziekband zijn voor mij altijd een dikke pluspunt en aan het eind van de run net dat extraatje dat ik nodig heb om snelheid te houden.
En dan nog iets wat niet helemaal de run lag, maar wel heel fijn was: het was fantastisch weer voor een loopje. Het regende maar het goot niet. De regen was een hele welkome verkoeling. Heerlijk!

Mijn tijd:
Ook met mijn tijd was ik erg tevreden; 52:54. Een PR gelopen in duingebied! Welgeteld 4 seconden van mijn oude PR af (die ik tijdens de Alkmaar City Run gelopen heb).

De volgende run:
De Voorjaarsrun in Heerhugowaard! En dan hoop ik weer wat van mijn PR af te kunnen snoepen!

Heb jij de Groet uit Schoorl run ook gelopen? En wat vond jij ervan?

The Keys

Het leek mij ontzettend vet om eens naar de Keys te gaan. Heb je wel eens van de Florida Keys gehoord? Zo nee, typ eens in bij Google. Dan zie je waarom ik er heen wilde.. tropical much! Het verste punt (en tegelijkertijd het meest zuidelijke punt van de Verenigde Staten) is Key West en dat was echtwel een paar uur rijden vanaf Miami. Miami was onze laatste stop, vanaf Miami zouden we weer terug naar Amsterdam vliegen. Key West bezoeken viel dus af wegens de mega lange reistijd; we hebben besloten om daar volgend jaar heen te gaan. Om toch een impressie van de Keys te krijgen besloten we op de laatste dag een heel stuk die richting op te rijden. Een ‘heel stuk’ werd uiteindelijk 2 uur en toen waren we nog maar aan het begin van The Keys en hadden we nog geen enkel uitzicht gehad. Elke baai/strand waarop je mogelijk iets van de zee zou kunnen zien was private. We hadden natuurlijk flink kunnen betalen om dat strand op te mogen, maar 40 dollar betalen voor een foto op een strandje is ook weer zoiets.. Na 2 uur rijden kwamen we wel bij een brug waar we precies, al rijdend, 4 seconden de tijd hadden om een video te maken. Maar eindstand hebben we dus een uitzicht gehad over de Golf van Mexico:)

De terugreis:
De vliegreis terug verliep super snel omdat we behoorlijke wind mee hadden. Zoveel dat we gewoon anderhalf uur eerder dan gepland aankwamen op Schiphol. Ik had me voorgenomen om in het vliegtuig een aantal uur te slapen omdat ik dan weer redelijk in het Nederlandse ritme zou komen, maar helaas mislukte dit grandioos; ik heb een halfuur geslapen (als het niet minder was) en toen ik aankwam op Schiphol voelde ik me echt een zombie (en zo zag ik er waarschijnlijk ook uit). Eenmaal thuisgekomen ben ik direct mijn bed ingedoken en dat was waarschijnlijk geen slimme zet want nu is het woensdag en heb ik nog altijd last van mijn jetlag. Vanacht om half 3 begon ik pas moe te worden en even snel omgerekend is het dan ongeveer half 11 in Florida, wat het verklaart.

Wat vond ik het leukste? Lastig kiezen! We kijken terug op een fantastische vakantie. Enkele hoogtepunten die ik hier toch graag zou willen noemen als het leukste: Mijn rollercoaster experience (zie blog Florida part II), het shoppen en het bezoeken van de Everglades (zie part II & III). Volgend jaar weer Amerika? We denken erover om dan Key West te gaan bezoeken in combinatie met de Cariben. Maar wie weet wordt het ook heel iets anders!

Miami!

Stranden, torenhoge witte gebouwen en dure auto’s. Dat vat deze stad wel zon beetje samen. Hoewel de thermometer ‘maar’ 30 graden aangaf voelde het door het vochtige klimaat aan als een ware jungle.

Wat heb ik allemaal gedaan in Miami zelf?
We zijn naar een idyllisch ‘wit strand met blauwe zee’ geweest dat pal achter ons hotel lag. Hebben geshopt bij de bekende Dolphin Mall en hebben nog een stukje hardgelopen op de bekende Boardwalk. Hardlopen in die hitte? Yes! Zaterdagochtend ben ik speciaal vroeg opgestaan om een stukje hard te lopen en ik was niet de enige; op de boardwalk waren super veel hardlopers te vinden. Of ik het lang heb volgehouden? Na 3 km was ik echt uitgeput en kon ik alleen nog maar aan ijskoud water ter verkoeling denken, dus we besloten dat het mooi geweest was na 3km. Maar ik heb hardgelopen in Miami and thats a fact:)  In de middag liepen er trouwens ook nog genoeg mensen hard, maar dat zou ik je niet willen aanraden; veel te warm!

The Everglades en de excursie die we bijna misten.
Vanuit Miami werden er ook bustours naar het National Park the Everglades georganiseerd. Een reis naar Florida is natuurlijk niet helemaal compleet zonder een bezoekje aan dit wildpark. Dit ging niet helemaal zonder slag of stoot:
We boekten een tour via GetYourGuide en zouden om half 10 opgehaald worden bij ons hotel. Ingesmeerd wel wel (want: we hadden gelezen dat er mega veel muggen in Everglades zouden zijn) en dus stinkend naar chemisch spul stonden we voor ons hotel te wachten op een bus die ons zou komen ophalen. Die kwam echter niet en na wat bellen over en weer bleek dat we nog telefonisch hadden moeten bevestigen dat we gereserveerd hadden. Anyways, we konden nog mee met de tour in de middag; we hebben 5 alligators gespot! Ik vond het niet eens veel maar ik hoorde van andere mensen dat het ook goed mogelijk was om er geen een te spotten dus ik denk dat we nog geluk hadden.

The Everglades zelf zijn op zich geen Eye Candy, het is moerassig gebied en vooral als je door hoog riet vaart zie je heel weinig en lijkt het eigenlijk ook wel op een random sloot in Nederland.. Lang niet zo indrukwekkend als andere National Parks zoals bijvoorbeeld Yosemite National Park dus. Wat wel heel vet was was de Airboat die over het moeras heen vloog. En dan de de typisch luidruchtige amerikaan die ‘m bestuurde en om de 10 minuten brulde: Who would like to swim?’ of ‘Guys I think I am lost’ en vervolgens elke keer weer vrolijk lachte om zijn eigen grappen.
Ps. Ik heb geen mug gezien.. of het muggenspul heeft z’n werk gedaan of ik heb de hele tijd voor niks in de chemische citroenlucht gezeten;)

Dan houden jullie nog een stukje over the Florida Keys en de terugreis te goed!

Texel Halve Marathon

Een stukje schrijven over een run is voor mij eigenlijk een soort fijne terugblik dus ik gooi er weer eentje online! Enjoy the reading:)

Zondag 30 september begon als een koude en regenachtige dag. Ik besloot dan ook om voor lopen in een lange broek te gaan. Dat doe ik eigenlijk nooit (alleen midden in de winter) dus je kunt je voorstellen hoe weinig vertrouwen ik in het weer van die dag had. Daarbij was de hardloopbroek die ik aan wilde een nieuwe broek en ik wil nieuwe kleding altijd A.S.A.P. aan dus uiteindelijk stond ik dus met die lange broek aan de start.

Het bijzondere van deze run was dat het mogelijk was om vanaf de boot naar Texel te starten en dat ging ongeveer zo: de boot naar Texel vertrok om 12:00 en op deze boot bevonden zich alleen maar hardlopers. Je stond met honderden (misschien zelfs duizend, ik ben slecht in schatten) in het laadruim waar meestal de auto’s staan en zodra de boot bij Texel aankwam ging er een keiharde toeter en ging de race van start. Ontzettend leuk en uniek om mee te maken. Compleet anders dan de starts die ik tot nu toe mee gemaakt heb. Hoe vaak start je nou vanaf een boot..?;)

Tijdens de boottocht klaarde het weer ook meteen op; zodra we op land waren en de race dus gestart was scheen de zon opeens fel en had ik direct spijt van mijn lange broek. Ondanks de te warme kleding (als een broek na 100m al te warm aan voelt dan weet je dat je een probleem hebt de rest van de race) ging het wel erg lekker! Ik liep lekker door en hoewel de eerste kilometers vrij langzaam gingen door de drukte kon ik daardoor aan het einde wel een aardig hoog tempo volhouden zonder stuk te gaan. Lekkere opbouw dus.
Wat wel errug jammer was: mijn Garmin horloge werkte helaas niet mee en tijdens het lopen kon ik er niet achter komen waarom niet dus moest ik ‘m na 1 km opnieuw starten. Balen!

Het was een fijne en gezellige race om te lopen maar ik moet zeggen dat ik volgend jaar toch liever voor de halve marathon ga. Het 10 km parcours liep namelijk vooral door de polder en was tamelijk saai. De halve marathon route ging door bos, over strand en door de duinen. Nu was een halve marathon dit jaar nog een stap te ver omdat ik gewoon niet voldoende getraind was, maar voor volgend jaar zet ik ‘m op de bucketlist!

Daarbij was dit een race waarbij je niet echt goed op tijd kon lopen, want aan het begin was het gewoon echt te druk en kwam je in de mensenmassa weinig verder dan een snelheid 10 km per uur. Mijn eindtijd was dan ook bij lange na geen PR: 57 min nog wat..

Kortom: next year again! Maar dan wel 11 km extra en dus wat meer van Texel zien:)

Wie heeft deze Texel Run ook wel eens gelopen en wat vond je ervan? En welke halve marathon zou je me aanraden? Laat een reactie achter!

Omdat ik merk dat ik lange afstanden op zich wel kan volhouden, maar dat de snelheid bij deze afstanden nog wel wat te wensen overlaat heb ik besloten om te gaan trainen middels een hardloopschema. Doel: mijn snelheid verhogen en langere afstanden kunnen lopen.
Omdat ik in de toekomst graag een halve marathon zou willen lopen heb ik besloten om voor een schema te gaan dat me voorbereid op afstanden langer dan 10 km, 10 km is de maximale afstand die ik op het moment loop tijdens wedstrijden. Op deze manier daag ik mezelf uit om zowel in snelheid als in afstand te verbeteren.

Na wat speurwerk online en wat adviezen hier en daar heb ik besloten om voor het schema van Run2day te gaan waarin je in 8 weken traint voor een afstand van 10-15 km. Perfect for me!
Een voordeel van dit schema vind ik dat 8 weken relatief kort is, op deze manier blijft het voor mij overzichtelijk en heb ik het idee dat ik het beter kan volhouden dan wanneer het een schema voor 15 weken is. Verder is het prettig dat het schema uit gaat van 3 keer hardlopen per week, dat is iets wat ik zelf ook aan probeer te houden.
Ik heb eerder geprobeerd een schema te volgen; dat heb ik 2 weken volgehouden dus ik ga er stiekem wel vanuit dat het deze keer langer gaat lukken.

Ik zal op mijn blog bijhouden hoe ik het schema ervaar, so keep in touch!

Ik ben sinds vorige week begonnen met fitness. Vroeger deed ik aan allerlei sporten (turnen, dansen, atletiek, hockey, schaatsen, wielrennen, noem het maar op), maar ik ben nergens eigenlijk echt mee doorgegaan. Op hardlopen na dan, maar dat doe ik best wel vrijblijvend; als ik een dagje geen zin heb, sla ik het net zo lief over..

Op fitness heb ik echter nooit gezeten, ik moet eerlijk zeggen dat ik het nooit zag als een serieuze sport omdat de keren dat in een fitnessschool kwam ik echt weinig tot niks deed. Behalve kletsen dan. En oja, een keer besloot ik om me niet te laten kennen en fanatiek te starten met een ingewikkeld apparaat. Het resultaat: ik had een week gruwelijke spierpijn en in een andere spier dan de spier die dacht te trainen.. geen succes dus.

Maar omdat ik nu alleen hardloop en de harde waarheid helaas is dat je met alleen hardlopen niet perse alle spieren traint, besloot ik vorige week dat ik fitness toch nog maar eens een kans moest geven.

Ik heb de laatste paar jaren wel vaker overwogen om te beginnen te fitnessen, maar ik wist gewoon niet waar ik moest beginnen. Er staan daar zoveel apparaten en ik weet nou niet direct welk apparaat goed is voor welke spieren. Daarnaast voel ik me ook altijd ontzettend bekeken omdat iedereen in een sportschool doelbewust op bepaalde apparaten af lijkt te lopen en daarbij echt een programma lijkt af te werken..En ik zit altijd maar een beetje te klungelen. Gelukkig kon ik afgelopen zondag met iemand mee die verstand heeft van fitness en me een beetje wegwijs kon maken met de verschillen apparaten en de oefeningen bovendien voor kon doen..superhandig!

The result:

Ik kan je vertellen, het was zwaar! Ik kwam er achter dat ik kennelijk alleen spieren heb in mijn kuiten (van hardlopen denk ik?). En dat mijn armen helaas net spaghetti slierten waren. Tot mijn grote spijt moet ik vertellen dat ik niet aan gewichten ben toe gekomen; zonder gewichten squaten was al zwaar genoeg.

Maar het begin is er! Ik vond het superleuk en ga zeker vaker. Daarbij heb ik een soort schema dat ik ga volgen. Dat maakt dus dat ik ook ietsje doelbewuster mijn slag kan slaan en niet alle apparaten hoef uit te proberenJ. Ik ga nu kijken welke oefeningen goed voelen en of ik het ga volhouden om in elk geval 1x per week te fitnessen, naast hardlopen. Als ik een soort schema heb opgesteld voor mezelf met de oefeningen zal ik dat ook delen!

I keep you updated!

Dag: zondag 19 mei
Goal: onder de 52 minuten
Eindtijd: 55:30

Zondag 19 mei stond er weer een 10km op mijn hardloopprogramma; de pinksterrun in Oudorp. Hell yeah it’s sunny, was wat door mijn heen schoot toen ik zondag 19 mei wakker werd. Dat mooie weer was nogal onverwacht want er was bewolking voorspeld. Ik heb al wel eens eerder beschreven dat ik vooral een mooi-weer loper ben, dus ik was helemaal happy.

Uiteindelijk kwamen we bijna te laat omdat ik er achter kwam dat mijn Garmin horloge leeg was. Met bijna leeg bedoel ik dat ie nog 6% had en met 6% batterij is het volgens mij onmogelijk om een hele 10 km te klokken. Ik bedacht me hoe irritant het zou zijn als ie halverwege uit zou vallen en besloot ‘m daarom nog een paar minuutjes op te laden. Dat ging natuurlijk langzamer dan verwacht en toen we van huis weggingen hadden we nog precies 15 minuten.. en het was ook ongeveer 15 minuten fietsen. Haast dus.

Mijn spieren waren volledig opgewarmd toen ik eenmaal aan de start stond. Ik moet eerlijk zeggen dat ik in tijden niet zo hard gefietst heb. Ook moesten we uiteindelijk nog een stuk lopen van de fietsenstalling naar de start dus ik was helemaal ingelopen. Normaal loop ik nooit in omdat ik er nooit echt zin in heb (hoewel ik vaak de tip krijg om het wel te doen ).

De wedstrijd was loodzwaar. Echt, ik kom niet vaak op het punt dat ik gewoon wil opgeven. Meestal kom ik na een kilometer of 2 wel in de flow en gaan de laatst meters juist het makkelijkst, maar dit keer niet.. ik kwam er gewoon niet in. Het was te warm en elke beweging voelde als eentje teveel. Na een aantal matige kilometers besloot ik dat het tijd was om de doelen wat bij te stellen.

Onderweg was het een soort afvalrace. Mensen vielen, raakten uitgeput en er moest zelfs een ambulance aan te pas komen.
Dat PR ging m niet meer worden (ik wilde eigenlijk onder de 52 minuten lopen), dus ik besloot dat, wanneer ik zonder pauzeren bij de finish aan kwam, al tevreden was. Dat hielp. Hardlopen is zo mentaal. En nadat ik had besloten dat ik met alles tevreden was zolang ik maar zou finishen ging het nog beter ook! Ik liep ontspannender en stoorde me minder aan de hitte.

Mijn eindtijd was 55:30. Kortom, zware wedstrijd maar mentaal zeker een overwinning!:)

Toen ik mij afgelopen zondag klaar maakte voor een hardloop rondje merkte ik dat ik wat tegenzin had omdat het regende. De aanblik van een grauwe lucht en water dat met bakken uit de lucht kwam maakte niet dat ik stond te springen om naar buiten te gaan. Maar waarom die tegenzin eigenlijk? In mijn zoektocht naar motivatie om toch te gaan heb ik een aantal voordelen op een rijtje gezet. Ook last van minder motivatie om in de regen te lopen? Na het lezen van deze 7 voordelen moet het goed komen:

Het is rustig. Hoe fijn is dat. Geen mensen die 3 breed naast elkaar lopen. Geen honden die achter je aan rennen. Als het regent is er bijna niemand te bekennen. Muziekje op en je waant je helemaal in je eigen wereld.

Het is een stuk koeler. Vooral in de zomermaanden is dat heel fijn! Je hoeft geen water meer over je hoofd heen te gooien ter verkoeling; het komt vanzelf al uit de lucht vallen.

Je hebt meer motivatie om zo snel mogelijk weer thuis te zijn. Bedenk van tevoren welke afstand je wilt gaan lopen. 5 km? Reken maar dat het een snelle 5km gaat worden; je bent extra gemotiveerd om snel weer thuis te zijn en loopt dus in een sneller tempo.

Er zijn veel minder leuke dingen te doen als het regent. Terrasje pakken? Shoppen? Toch niet leuk als het regent. Op deze manier heb je toch een leuke/nuttige activiteit ondanks de regen.

Je verbrandt meer kcal als het koud is. Feitje is dat je meer kcal verbrandt als het kouder is. Meestal is het tijdens een regenbui een stuk koeler dan wanneer de zon schijnt.

Je wordt er mentaal sterker van. Lopen met mooi weer is altijd leuk, maar juist wanneer je loopt in ‘extremere weersomstandigheden’ word je er mentaal sterker van.

De lucht is schoner. Regen zorgt ervoor dat vervuilde stoffen uit de lucht verdwijnen; wanneer het regent is de concentratie zuurstof in de lucht hoger. Rent dus veel prettiger!

Dus regent het? Des de meer redenen om wél te gaan.